|
ÖLÜLER ŞEHRİ YÜREĞİM
Hayal aşamasında sevdalarım vardı
İsim dahi koyamadan ölüp gitmekte
Zulamda sakladığım sözcüklerim vardı
Dudaktan çıkmadan boğazda çürümekte
Tek kişilik yaşadığım aşklarım vardı
Kendince yaşanınca aşk; çabuk bitmekte
Benimde içimde küçük bir çocuk vardı
Bakamadım! Göz göre göre erimekte
Akıtmak istediğim gözyaşlarım vardı
Ağlayamadım yüreğime birikmekte
Besleyip büyüttüğüm dileklerim vardı
Yıldızlar gibi kayıp meçhule düşmekte
Bana yetecek birkaç mutluluğum vardı
Rutubetli bir köşede can çekişmekte
Yüreğimde rengârenk çiçeklerim vardı
Belli belirsiz kişilerce çiğnenmekte
Yani anlayacağınız;
Ölüler şehrine döndü yüreğim
Her daim yüreğimin burcunda
Sala sesleri yükselmekte
Cenaze arabalarının
Biri gelmekte biri gitmekte
Mehmet Orhan DURDU
| 
Sonraki Sayfa ->
