EY HAYAT! (ŞİİR)

 

EY HAYAT!

 

Düz yolları sakladın, çıkardın yokuşları

Hamal gibi sırtıma, yük ettin acıları

 

Payıma düşürdüğün; hazan sarısı renkler

Her köşe başında, kederler yolumu bekler

 

Sancılı yanlarınla, hep kahır çekiyorum.

Benimle derdin ne? Onu da bilmiyorum.

 

Nerdesin diye sordum? Kaf dağını gösterdin.

Zümrüdü Anka’ya bin; seni getirsin dedin.

 

Dedim ya Ey hayat! Bu aralar yordun beni,

Tercih et dedin; elbise yerine kefeni

 

Sevinme! Yorgun sabırla, yokluğuna inat!

Tırnağımla yapıştım, Varlığına ey hayat!

 

 

Mehmet Orhan DURDU

 

Kasım-2007

 

Yorum Yaz